گزیده هایی از فرمایشات رهبر کبیر انقلاب:* طریق اسلامی این است که مستضعفین را حمایت کنند.
* ما به پیروی از اسلام بزرگ، از جمیع مستضعفین حمایت می کنیم.
* گمان نمی کنم عبادتی بالاتر از خدمت به محرومین وجود داشته باشد.
* دوستان عزیزم! خود را برای خدمت به اسلام و ملت محروم مهیا کنید؛ کمر به  خدمت بندگان خدا که خدمت به خداست ببندید.
* به همه در کوشش برای رفاه طبقات محروم وصیت می کنم، که خیر دنیا و آخرت شما ها[در] رسیدگی به حال محرومان جامعه است.
* چه نیکوست که طبقات تمکن دار، به طور داوطلب برای زاغه و چَپَرنشینان مسکن و رفاه تهیه کنند؛ و مطمئن باشند که خیر دنیا و آخرت در آن است.و از انصاف به دور است که یکی بی خان و مان، و یکی دارای آپارتمانها باشد.
* ما آن روز عید داریم که مستمندان ما، مستضعفان ما به زندگی صحیح رفاهی و  به تربیت صحیح اسلامی _ انسانی برسند.
* آنچه مهم است این است که آن قشر مستضعف بیشتر مورد نظر باشد.
* خدا نیاورد آن روزی را که سیاست ما و سیاست مسئولین کشور ما، پشت کردن به دفاع از محرومین و روآوردن به حمایت از سرمایه دارها گردد.
* اسلام برای مستضعفین آمده است و اول نظرش به آنهاست.
* این قرن _ به خواست خداوند قادر _ قرن غلبه مستضعفان بر مستکبران، و حق بر باطل است.
* به مستضعفان و مستمندان و زاغه نشینان که ولی نعمت ما هستند خدمت کنید.
* پیش خدای تبارک و تعالی کمتر خدمتی است که به اندازه خدمت به زاغه نشینان  فایده داشته باشد.منبع

""انقلاب اسلامی مردم ایران به رهبری پیر فرزانه امام خمینی رحمه اله علیه وارد سی و یکمین عمر خود شد،در این مدت انقلاب کارهای مهم و اساسی برای مردم انجام داده است.رهبر کبیر انقلاب در فرمایشاتشان همیشه از مردم می گفتند و همیشه از مردم محروم و مستضعف یاد می نمودند.مسئولین مسئول رسیدگی به محرومان در دورترین نقاط کشور هستند.چقدر بد است که مسئولی به مسئولیتش به عنوان نردبان ترقی خویش می نگرد و همه همّ و غمّش این است که از ابتدای پذیرش مسئولیت طوری با رئوس خود رابطه برقرار کند که از این مقام ترقی نماید،به جای ارتباط و خدمت به مردم محروم.این خدمت به مردم است که نردبان ترقّی است.

1-توجه خاص به ضعفا و ستم دیدگان

2-ولى باید بیش از تحصیل خراج در اندیشه زمین باشى

در هر جامعه ای کسانی هستند که دچار محرومیت یا ضعف شده اند و به گرفتاری و یا ستمی دچار شده اند. در چنین جامعه ای عدالت اقتضا می کند که حاکم همه انسانها را به یک چشم بنگرد و در بین آنان تساوی حقوق و امکانات فراهم آورد. امام علی علیه السلام در روش حکومتی خویش همیشه این اصل مهم را مدنظر داشته و بر آن تأکید می ورزیدند.

در توصیه هایی که آن بزرگوار به کارگزاران خود داشته اند، چنین آمده است: «ثُمَّ اللّه َ اللّه َ فِی الطَّبَقَةِ السُّفْلی مِنَ الَّذینَ لا حِیلَةَ لَهُمْ مِنَ المَساکینِ والمُحتاجِینَ واَهْلِ البُؤْسی و الزَّمنی؛ ''سپس خدا را خدا را در طبقه پایین از مردم، آنان که راه چاره ندارند؛ از تهیدستان و نیازمندان و گرفتاران و کسانی که به خاطر بیماری زمین گیر شده اند مراقب باش''.» (نامه 53)

پنیر، آدم را خنگ می ‌کند؟
پنیر خود به تنهایی دارای ارزش غذایی بالایی است اما بهتر است در حد اعتدال مصرف شود. در مواقعی که شیر و ماست در دسترس نیست، بهتر است تامین کلسیم توسط پنیر انجام شود. به طور کلی مصرف لبنیات برای همه سنین مخصوصا کودکان و نوجوانان که در حال رشد هستند و برای استخوان‌ سازی و داشتن استخوان ‌هایی محکم نیاز به کلسیم دارند، مفید است اما آن چه بیشتر باید مدنظر قرار بگیرد مصرف به اندازه ی آن است.

در مورد این که آیا خوردن گردو با پنیر لازم است یا خیر، تاکنون تحقیقات کاملی انجام نشده و هنوز موضوع مشخص نیست اما به نظر می‌ رسد خوردن گردو با پنیر نسبت کلسیم به فسفر را در بدن اصلاح می‌ کند. مخصوصا در بچه ‌ها که نسبت کلسیم به فسفر 2 به 1 نیست، اگر به همراه پنیر هنگام صبحانه یا ناهار و یا شام گردو خورده شود این نسبت بهتر برقرار می‌ شود.

با سلام و عرض ادب خدمت باز دید كنندگان گرامی  

مطلبی كه امروز در این جا قرار می دهم به خاطر حرف هایی است كه از سال ها قبل در ذهن ما شكل گرفته،و آن هم این كه خوردن دو یا چند نوع غذای جور واجور ضرر داره و باعث عوارضی میشه یا نه؟این سئوال را در سال پنجم ابتدایی از معلم اون سال آقای مصطفی حقگو كه خداوند به ایشان سلامتی و طول عمر بدهد، پرسیدیم ایشان در جواب فرمودند كه خیلی از غذاهایی كه ما می گوییم خوردن آن ها با هم اشكال داره اتفاقا باید با هم خورده بشه،مثلا پنیر باید با گردو خورده بشه تا ضرر پنیر خنثی بشه.

خلاصه در همین فكر بودم كه یكی از آشنایان دچار كهیر(همون كیه ره به گویش خُرّمكوهی) شده و از ایشان علت را پرسیدم كه گفتند پزشك گفته حساسیت غذایی یا چیز دیگری است.بد ندیدم كه در این زمینه مطلبی در اینجا قرار بدم تا ذهنیات و برداشت های خودمان را با این یادداشت ها مقایسه كنیم.