یکی از مواردی که در روستای خرمکوه بوده و هنوز هم هست وجود فردی است به نام پیشکار که البته این آقای پیشکار علاوه بر این مسئولیت ،شغل آرایشگری(سلمانی)،ختنه کنی و دندان کشی را هم داشته است. در روستای خرمکوه پیشکار و سلمانی و ... سال ها فردی بوده که به مردم محل خدمت کرده ، اکنون به رحمت خدا رفته  و پسرشان کار پدر را ادامه می دهد. پیشکار محل کار اداره مراسم عروسی و عزا را در محل بر عهده دارد. در مراسم عروسی خبر کردن مدعوین محلی بر عهده خانم و آقای پیشکار می باشد. در حنابندان گرداننده مراسم و خواندن شعر حنابندان بر عهده پیشکار می باشد و خانم پیشکار آینه را در جلوی عروس حرکت می دهد . در ناهار دهی عروسی ، کار سفره انداختن و پخش غذا به کمک جوانان وجالبتر از همه اجازه خوردن غذا!!!با پیشکار محل می باشد.

سال های دورتر سلمانی کار اصلا آرایشگری  مردم محل را انجام می داد و هر چند نفر و به هر تعداد که اصلاح انجام میدادند در پایان سال به سلمانی گندم پرداخت می کردند  و سلمانی خانه به خانه گندم را تحویل می گرفت .همچنین سلمانی کار  یک دندان کن تجربی را با آمپول بیحسی ، داروی و انبر انجام می داد.نکته دیگر این که تقریبا تمامی آقایانی که هم اکنون بالای 25 تا 30 سال هستند در زادگاه خود ،خرمکوه توسط سلمانی محل ختنه شده اند.

در خرمکوه محصولات کشاورزی زیادی به عمل می آید که اگر آب کافی و کشاورز با حوصله باشد باز همان محصولات به وجود می آید. مهمترین آنها :

گنم جو عدس نخود لوبیا سیب زمینی پیاز سبزی کدو خیار گوجه  سیب گردو فندق بادام گلابی آلبالو گیلاس قیسی آلوچه     

در منطقه کوهستانی چیزی که زیاد به چشم می خورد کوه هست. مردم در منطقه کوهستانی ،طلوع آفتاب صبحگاهی  را با نگاه به کوه آغاز می کنند و روز را با نگاه به کوه به شب می رسانند وغروب طلایی  خورشید را در بالای کوه به نظاره می نشینند. اندام بلند،اراده های محکم و همت والای  خود را از کوه ها به ارث برده اند.یکی از کوه های بلند که در غرب روستای خرمکوه قرار دارد کوه هزارخال نام دارد. برای رسیدن به بالای کوه از رودخانه سرخرو که در لغت نامه دهخدا اسم این رودخانه ذکر شده باید رد شویم.

رودخانه سرخرو قبل از زلزله 69 چشمه ای به همین نام داشته که  خشک شده است ولی در گذشته از جاهای مختلف  مردم به اینجا آمده ، واز آب این چشمه  به جهت وجود امامزاده ای در داخل کوه برای شفای بیماری استفاده می کردند.

برای رسیدن به قله ی کوه یک ساعت دیگرباید پیاده به سمت بالا رفت . وقتی به بالای کوی می رسی تمام  خرمکوه و روستاها ی دیگر در زیر کوه پیداست.  از این بالا همه چیز کوچک دیده می شود و عظمت خالق بزرگ، نمایان تر می شود. پشت قله  داماش و ییلاق آیینه ده  قرار داردو کمی  بالاتر از هزار خال ییلاق یکنم. برای رسیدن به بالای قله کوه هزارخال  ازروستای خرمکوه  حدود سه  تا چهار ساعت پیاده روی لازم است.

منطقه ییلاقی پوسرادر شمال خرمکوه واقع شده و با چراکوه،بیلسک چاله(به معنی:محل زرشک) و بعضی محلات دیگر همسایه است. پوسرا با جاده به کلیشم و خلشکوه و بره سر متصل می شود.اهالی خرمکوه در اواخر بهار به پوسرا کوچ می کردند و اوایل پاییز به خرمکوه بر می گشتند.یعنی ییلاق ،قشلاق می کردند و تمام دام ها و اسباب اثاثیه مختصر زندگی را به ییلاق پوسرا می آوردند. در این محل هر خانواده برای خود خانه ای ییلاقی(کولوم) و جایگاهی برای دام ها درست کرده بودند.بچه ها که اکثرا کولو گالشی(چراندن گوساله)  می کردند و یا  مادرانشان  در دوشیدن دام ها کمک می کردند اگر فرصتی پیدا می کردند در زمین وسط ییلاق به  بازی فوتبال مشغول می شدند .هنگام غروب که گله های گاو و گوسفند  از چراگاه ها به جایگاه ها یشان بر می گشند  و هنگامی که کل پوسرا در زیرمه فرو می رفت و هنگامی که با شیر داغ ،شیر پلو می خوردیم و با گرمای هیزم خوتبمان می برد همه خاطرات ییلاقی هستند که، بعد از زلزله 69 رودبار،همه چیز به یک باره دگرگون شد .خرمکوهی ها در منطقه ای به نام بیلیش و خولشکوه هم خانه های ییلاقی (کولوم)داشتند که در روزهای دیگر، از آن ها خواهم نوشت.

شاید سئوال جالبی باشد که خرمکوه امروز  جاذبه ای دارد؟ بد نیست کمی راجع به این موضوع با هم صحبت کنیم.1-   خرمکوه مثل همه روستاهای دیگر محیط آرام و بدون سرو صدای ماشین و غیره دارد.2- هوای روستا هوای پاکی است ،به طوری که هوای پاک ،سبک و کم فشار - به دلیل ارتفاع بالای منطقه- را می توانی در ریه های خود احساس کنی.3- معمولا د رایام تعطیلات مثل عید و تابستان ،اکثر اعضای یک خانواده (پدر ،مادر برادرها ،خواهرهاو...)به صورت دسته جمعی دورهم هستند .و معمولا  هم در مورد مشکلات ،خوشی ها و آینده بچه ها  و زندگی همدیگر اظهار نظر و تصمیمات مهم گرفته می شود.4- ییلاقات و باغهای خرمکوه جاهای با صفایی هستند که از تفریح و گشت و گذار در این مناطق نمی توان چشم پوشید و معمولا در روزهایی هوا خوب باشد افراد به خولشکوه ،بیلیش و پوسرا یا در فصلی که میوه  رسیده در  باغات به گردش می روند. بنا براین مجموعه این موارد و موارد دیگر باعث می شود که هر چند گاهی به خرمکوه سری بزنیم.راستی شما کی به خرمکوه رفتی و قراره دوباره کی به خرمکوه بروی؟