تبلیغات
www.khorramkoh.irروستای خرمکوه،گیلان،شهرستان رودبار،بخش عمارلو - مطالب گویش محلی و...

 
روستای خرمکوه عمارلو،گیلان،رودبار،عمارلو نماد محرومیت

استاد رضا اکبرزاده
+ + Flash banner maker online

داستان یا قصه یکی از نشانه های فرهنگی هر منطقه می باشد.یکی از قصه هایی در زبان گیلکی و محلی گفته می شود را در این قسمت قرار داده ام .امید که مورد قبول واقع شود.

در یک روستا ،زن و شوهری بودند که بچٌه هایشان ازدواج کرده بودند و سر زندگی خودشان رفته بودند.این زن و شوهر از نظر مادی فقیر بودند و زندگیشان از راه نگهداری یک گاو و فروختن شیر و ماست آن می گذشت.حالا که پیر شده بودند ،گاو را به یک نفر(نصفه که از این به بعدبه او آقای نصفه می گوییم) داده بودند تا برای آن ها نگه دارد، چون خودشان دیگر نمی توانستند از آن نگهداری کنند.این پیر زن و پیرمرد غازی داشتند _تصمیم گرفتند_آن غاز را سر بریده و بخورند.پیرزن غاز را گرفت و به شوهرش داد و او غاز را سر برید و گذاشت بپزد.نزدیک غروب، که می خواستند غاز را آورده و بخورند ،دیدند از دور آقای نصفه!!به خانه شان می آید.آنها خیلی ناراحت شدند که چرا سر کله این آقای نصفه!! پیدا شده است.زن سریع غاز پخته را برد طبقه دوم خانه(که به آن تلار می گویند) پنهان کرد.از دور آقای نصفه!! دید که پیرزن یک چیزی را می برد بالا ،به روی خودش نیاورد.آمد داخل و با هم سلام علیک و چاق سلامتی کردن .- شام- زن چیزی آورد ،خوردند.با هم از قدیم و جدید صحبت کردند.موقع خواب شد آقای نصفه!!رفت بالا بخوابد. یادش آمد که سر شب زن چیزی را داشت قایم می کرد.چهار دست و پا دنبال گشت مبادا صدا به پایین برود.توی تاریکی دیگ رو دید که بالای تلار آویزان است.یواشکی دیگ را پایین آورد،رفت توی اتاق و همه غاز پخته درون دیگ را خورد ،لب و لوچه اش را پاک کرد ،رفت توی اتاق خوابید.صبح که شد رفت پایین تا صبحانه بخورد.سر صحبت که بازشد پیرمرد پرسید :آقای نصفه!!شما چند سال داری؟

جهت مطالعه ادامه داستان  "ادامه مطلب" کلیک نمایید

 



ادامه مطلب

موضوع: گویش محلی و...، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 26 بهمن 1387 توسط

گیلکی از گویش های ایرانی است که درقسمت گیلان ودیلمستان متداول بوده و هنوزمردم استان گیلان آن رادرگفتاربه عنوان زبان مادری خودبه کارمی برند.گیلکی خودبه چندشعبه تقسیم می شود که با یکدیگر اندک اختلافی دارند))

کتاب تاریخ زبان فارسی دکترپرویزخانلری ج 2 ص 41

گیلکی مشتمل بر دو گویش متمایز در دو ناحیه غربی و شرقی است(بیه پس و بیه پیش).یکی گویش رایج در رشت ، بندر انزلی ، لشت نشاء ، صومعه سرا و کوچصفهان... و دیگری گویشی که در لاهیجان ، لنگرود ،رودسر و رودبارو... متداول است.اما به هنگام تحقیق گویش رایج در رشت معیار بررسی و پژوهش در زبان گیلکی است. از جمله خصایص آوایی گیلکی این است که الف ممدود خالی از کشش است و به صورت الف مقصور تلفظ می شود.اصولا ماهیت آوایی گیلکی با صدای الف ممدود ناسازگار است .مانند جان:جُن.ولی استثناء هم دارد.مانند این عبارت (( امه چوم اَ کهنه دنیا میان چیزها بیده)).که کلماتی است از فارسی اخذ شده و در بین شهریهای تحصیل کرده در محاورات به کار می رود. کتاب گیلان.ابراهیم عربانی





موضوع: گویش محلی و...، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 20 بهمن 1387 توسط

ضرب المثل

خر خره حریف نیه ،پالانی گوشه گاز گیره:وقتی دونفر دعوا می گیرند و فرد مغلوب به دور اطرافیان یا اموال حریف آسیب می زند.

 

گَرنه بُز و سرچشمه: وقتی کسی ادعای بیخود دارد و خود را بالاتر از همه می داند.

 

سگ و پیچا جنگ :دعوایی گربه وسگ این مثل در موقعی استفاده می شود که طرفین دعوا و موضوع آن مشخص نباشند

 

تی داز دُمبَی : کارت تمامه





موضوع: گویش محلی و...، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 16 بهمن 1387 توسط

دئسن: قبلا                        بشه: برو              كلوبیج: ماهی تابه 

گرزه: موش                      پیچاكوته: گربه          وره: بره             

كرك: مرغ                           تلا: خروس            كوین سو كونه: كرم شب تاب

 آغوز: گردو                         قاتوق: خروش        واش: علف               

 گوله: كوزه  

الَئَکَش:دست ها را هنگام خستگی از هم باز کردن              ویری :پاشو     

نفین:در قابلمه تیمچه:دیگ                                              کِلَشتن:خاریدن  

                     





موضوع: گویش محلی و...، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 9 بهمن 1387 توسط

مقایسه گویش مردمان روستای خرمکوه با روستا های منطقه عمارلو و مناطق دیگر گیلان  نشانگر این مطلب است که گویش محلی این روستا به گویش دیلمان یا روستا های املش نزدیک است. البته شکی نیست که همه لهجه ها  یا گویش های محلی زیر مجموعه ی زبان یا گویش گیلکی هستند. تاتی بودن این گویش هم جای تامل دارد. چرا که نظیر همین نوع گویش در الموت قزوین یا دانصفهان در بویین زهرا یا حتی طالقان هم وجود دارد.



موضوع: گویش محلی و...، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 6 بهمن 1387 توسط
(تعداد کل صفحات:2)      1   2  
تمامی حقوق محفوظ است. : خُرّمکوه