سال نومی شود.زمین نفسی دوباره می کشد.برگ ها به رنگ در می آیند و گل ها لبخند می زند و پرنده های خسته بر می گردند و دراین رویش سبز دوباره…من…تو…ما…

کجا ایستاده اییم.سهم ما چیست؟..نقش ما چیست؟…پیوند ما در دوباره شدن با کیست؟…

زمین سلامت می کنیم و ابرها درودتان باد وچون همیشه امیدوار وسال نومبارک…
برای تمامی هم وطنان ایرانی ام آرزوی سال خوب داریم،از خداوند تبارک و تعالی می خواهیم سال 1389 خورشیدی برای تمامی خُرّمکوهی ها سال شادکامی باشد.انشاءاله به یاری خداوند خبرهای خوشی را در این سال داشته باشیم....

باد بهارى وزید، از طرف مرغزار
باز به گردون رسید، ناله ى هر مرغ زار
سرو شد افراخته، كار چمن ساخته
نعره زنان فاخته، بر سر بید و چنار
گل به چمن در برست، ماه مگر یا خورست
سرو به رقص اندرست، بر طرف جویبار
شاخ كه با میوه هاست، سنگ به پا می خورد
بید مگر فارغست، از ستم نابكار
شیوه ى نرگس ببین، نزد بنفشه نشین
سوسن رعنا گزین، زرد شقایق ببار
خیز و غنیمت شمار، جنبش باد ربیع
ناله ى موزون مرغ، بوى خوش لاله زار
هر گل و برگى كه هست، یاد خدا می كند
بلبل و قمرى چه خواند، یاد خداوندگار
برگ درختان سبز، پیش خداوند هوش
هر ورقى دفتریست، معرفت كردگار
وقت بهارست خیز، تا به تماشا رویم
تكیه بر ایام نیست، تا دگر آید بهار
بلبل دستان بخوان، مرغ خوش الحان بدان
طوطى شكرفشان، نقل به مجلس بیار
بر طرف كوه و دشت، روز طوافست و گشت
وقت بهاران گذشت، گفته ى سعدى بیار