کِرِنِه- بَرَه سَر – جوشان – کاکول سر – نَویج دره – جاوار – تویرانی- سنگسه – پوسرا – بیلیش – خولشکوه – حیدر چاکان- میروی- للجستان-ولالدشت – کیکیری بُن-من دشتان-چوری سر-دم زمین-سینجه وین-

خلشکوه: خلشکوهKhalash Kuh:طول جغرافیایی36.750عرض جغرافیایی49.883 ارتفاع (از سطح دریا)1962متر.در قسمت شمالی روستای خرمکوه و کلیشم قرار دارد.زمین ها و علف زارهای این ناحیه از زمان های گذشته متعلق به اهالی روستای خرمکوه و کلیشم بوده است. در این ناحیه استخر(سَل) طبیعی و چشمه قل قل وجود دارد که از منابع خدا دادی و شگفت آور می‌باشد. کسانی که بار اول به خلشکوه می‌آیند از وجود این استخر در این مکان مرتفع ابراز شگفتی می‌کنند. آب چشمه‌ها و رودها از این ناحیه به طرف خرمکوه سرازیر می‌شود. البته به دلایل خشکسالی ،کم آبی و به دنبال آن بروز مشکلات برای روستای کلیشم و خرمکوه ، اختلافاتی بر سر آب در این ناحیه پیدا شد که بر اثر گذشت زمان این اختلافات کم رنگ شده و منتظر روزی هستیم که تمامی مشکلات منطقه عمارلو و روستاهای دهستان کلیشم مخصوصاً مسئله کم آبی به دست مسئولان شهرستان رودبار و مردم با کفایت این روستاها حل شود.

منطقه ییلاقی بیلیش:در قسمت شمالی روستای خرمکوه واقع شده و با خلشکوه وپوسرا همسایه است. بیلیش با جاده به کلیشم و خلشکوه و بره سر متصل می‌شود.برخی از اهالی خرمکوه در اواخر بهار به بیلیش کوچ می‌کردند و اوایل پاییز به خرمکوه بر می گشتند.یعنی ییلاق ،قشلاق می‌کردند و تمام دام ها و اسباب اثاثیه مختصر زندگی را به ییلاق بیلیش می‌آوردند. در این محل هر خانواده برای خود خانه‌ای ییلاقی کولام و جایگاهی برای دام ها درست کرده بودند.چشمه‌ها ،رودهای کوچک وبزرگ،مراتع،علف زارهامحل مناسبی برای زندگی دام ها و دامپروری بود.بعد از زلزله سال خورشیدی ۱۳۶۹،همه چیز به یک باره دگرگون شد،خانه‌های ییلاقی تخریب شده و مهاجرت مردم به شهر باعث غفلت مردم از این منطقه ییلاقی شده است.