درسرتاسرتاریخ دیرپایِ ایران،روستاوكشاورزی دوركن اساسی حیات كشورراتشكیل میدادهاند.
كشاورزی به وجود آب بستگی داشته، و وجود آب هم بر توزیع و تراكم جمعیت تأثیرمیگذاشته است
از سوی دیگر پیدایش و بقا و دوام شهرها نیز جملگی وابسته به وجود روستاهای پررونق و پ
رمحصولی بوده است كه تأمین كننده مایحتاج آنها بودهاند. در طول قرنها، گرداگرد مراكز شهری
ایران را چنین روستاهایی فراگرفته بودند و البته داد و ستد آنها با شهر هم تنها محدود به
محصولات كشاورزی و یا كالاهای ساخته شده نبود، بلكه نوعی تبادل فرهنگی ارزشمند
وتأثیرگذار نیز در میان بود، كه امروز ردپای آن را آشكارا در متون تاریخیِ كهنِ این سرزمین
مییابیم.فهرستی از محصولاتی كه در آثار جغرافیدانان مسلمان آمده، حكایت از كشاورزی
بسیار توسعه یافتهروستاهای ایران در گذشتههای دور و نزدیك دارد. این كشاورزی بر مبنای
نظامهای آبیاری جا افتاده و منسجم هر دوران سامان داده میشد. در نوشتههای كسانی
چون ابن بلخی (اواخر سده پنجم و اوایل سده ششم هجری) اطلاعات جالبی از وضعیت
كشاورزی خشهایی از سرزمین ایران مییابیم. و از زبان جغرافیدانانی چون ادریسی
(سده ششم)ویاقوت حموی (سده هفتم) میخوانیم كه ایران سرزمینی حاصلخیز با
روستاهایی آباد و پررونق بود كه فراوانی محصول و شكوفایی كشاورزی در آن هر بینندهای
را خیره میساخت.دانشمندان ایران، كسانی چون خواجه نصیرالدین طوسی، نجم
رازی و محمد بن محمود آملی رونق كشاورزی و عمران روستا را ركن و اساس آبادانی
كشور و پایه قدرت و شوكتمْلك و ملت میدانستهاند و ركود و افول آنها را مایه خرابی
و اضمحلال كشور میشمردهاند.
از این روست كه عطاملك جوینی (از رجال مقتدر دوره ایلخانی) در حاشیه یكی از نهرهای
منشعب از فرات یكصد و پنجاه روستا میسازد و خواجه رشیدالدین فضلالله (وزیر دانشمند
اُلجایتو و ابوسعید) روستاهای بیشماری با قناتهای پرآب احداث میكند و اقوام مختلف
جنوب غرب ایران را در آنها اسكان میدهد.روستاهای ایران عمری همپای این سرزمین كهن
دارند. نامهای بسیاری از روستاها _ كه ریشه آنها را باید در زبانهای باستانیرایج در این
سرزمین جستجو كرد _یادآور صحنههای پر فراز و فرود تاریخ ماست و زندهكننده یاد خاطره
بزرگانی از علم و ادب و فرهنگ غنی ایرانی است كه در دامان روستا پرورش یافتهاند.
رشتههای درازدامنِ قنات كه سراسر كویرهای ایران را درمینوردند و گاه قدمتی فراتر
از دو هزار سال دارند، شاهدی بر تلاش و سختكوشی پیشینیان ما در آبادانی این
سرزمیناند. بیایید با تلاش و كوشش و با آگاهی و علم، در راه آبادانی و توسعه
سرزمین خود گام برداریم و غبار از چهره روستاهایمان بزداییم
آن لمبتون. تاریخ میانه ایران. ترجمه یعقوب آژند. تهران: نشر نی،
1372با تشکراز سایت روستای دوماب اصفهان
موضوع: مشکلات و محرومیت ها..،
تبلیغات


