یکی از نشانه های فرهنگی در مناطق مختلف جهان و ایران لباس های محلی می باشد .این لباس ها با توجه به آب و هوای مناطق از تنوع رنگ و شکل برخوردار می باشد. لباس های محلی،دارای پوشش کامل از گذشته های دور می باشد.

جامه زنان در روستای خرمکوه،مانن لباس سایر مناطق عمارلو و لباس محلی گیلان(با اندکی تغییرات در شکل و تنوع رنگ) پیراهن آستین دار بلند و گلداری است كه تا زانو می رسد. زیر این پیراهن، دامن پر چینی دارند كه سراسر پا را پوشانده است. روی پیراهن و دور كمر را چادر می پیچند. اگر هوا سرد باشد یك جلیقه و اگر سردتر باشد یك قبا هم روی جلیقه هم می پوشند. بر سر، روسری سفید بزرگی می بندند كه در زیرش دستمال ابریشمی سیاهی دیده می شود. آن دستمال را به دور سر و پیشانی خود می پیچند.