ما امیدواریم صدای در حنجره مانده ی ما به گوش مسئولین رسیده باشد. امیدواریم به دور افتاده ترین روستا و محروم ترین روستا یعنی خرمکوه نماینده ای از طرف رئیس جمهور سر بزند و مشکلات ما را از نزدیک ببیند.
شاید آقای رئیس جمهور نمی دانند که ۲۰ سال از زلزله گذشته و آوار زلزله و مخروبه ها در روستای خرمکوه باقی مانده.
ما امیدواریم و این امید ما به یأس تبدیل نمی شود.

۲۰ سال زلزله شده وما ۲۰ سال آب آشامیدن نداریم.کاش برای ما هم مثل روستاهای مجاور با تانکر آب می آوردند! شاید اینجوری مجبور نبودیم آب غیر بهداشتی،آلوده و به گواهی نامه بهداشت رودبار انگلی را مصرف کنیم.

آقای رئیس جمهور در محرومیت زدایی هم عدالت را رعایت کنید.ما غیر از خدا کسی را نداریم.در همین بخش عمارلو حتی در رسیدگی به محرومان کمیته امداد حضرت امام(ره) تبعیض می شود.

در رسیدگی به وضع روستاها هر روستایی که نفوذش در ادارات و کشور بیشتر بیشتر از بودجه عمومی سهم می برد و بقیه ریالی از آن بودجه ها نمی گیرند

کاش مقداری از این بودجه ها به روستای یکنم،خرمکوه،ویه،لایه و…اختصاص پیدا می کرد. در این دور سفر های جنابعالی منتظریم کمی از مرکز استان،مرکز شهرستان ،مرکزبخش، دهستان فاصله بگیریدو کمی دورتر را هم ببینید.این بار خرابه های گیلان را هم ببینید. ببینید،آن وقت شاید باور نکنید ما هم گیلانی هستیم. ما منتظریم و امیدوار که برای همیشه محرومیت از روستاهای عمارلو رخت ببندد.روستاهایی که تا الان دیده نشده اند.روستاهای در بهبود شاخص های محرومیت زدایی هیچ تغییری نکرده اند.